သံုည ကေနစခဲ႔တဲ႔ ငါ႔ဘဝ
အခ်စ္ဆုိတဲ႔ အရာက အဆင္႔ေက်ာ္ျပီး
Propose လုပ္လုိ႔ မရဘူးဆုိတာ ငါသိတယ္
ဒါေၾကာင္႔ ခင္မင္မႈဆုိတဲ႔ နံပါတ္တစ္ေနရာကို
ငါေရာက္ေအာင္ လွမ္းခဲ႔တယ္
နင္ ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴပဲ လက္ခံခဲ႔တယ္
ျပီးေတာ႔ နံပါတ္ႏွစ္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ဖို႔
ငါ ဆက္ၾကိဳးစားခဲ႔တယ္
ဒါကိုလည္း နင္ ခြင္႔ေပးခဲ႔တယ္
ျပိးေတာ႔....
နံပါတ္သံုး propose လုပ္ေတာ႔ နင္ျငင္းတယ္
လိမၼာ ပါးနပ္စြာနဲ႔ ေပါ႔
ျပီးေတာ႔ တစ္ျခားသူတစ္ေယာက္ကို
ငါ႔ထက္ အခြင္႔ အေရးေပးျပီး နင္လက္ခံလုိက္တယ္
ျပီးေတာ႔ ငါ႔ကို ႏွစ္ ေနရာကို ျပန္ေရာက္ေအာင္
နင္ကိုယ္တုိင္ တြန္းခ်ခဲ႔တယ္.....
နင္တြန္းခ်ခဲ႔တာ နံပါတ္ႏွစ္ ကိုပါ
ဒါေပမဲ႔ ငါကေတာ႔ သံုညေနရာကို
ပိုးစိုးပက္စက္ ဒလိမ္႔ ေခါက္ေခြး ျပဳတ္က်သြားခဲ႔တယ္
နင္ကိုယ္တုိင္ငါ႔ကို
နံပါတ္ ႏွစ္ေနရာ အထိပဲ ေရာက္ႏုိင္တဲ႔
ေလွကားတစ္ေခ်ာင္းကို
နင္ကို္ယ္တုိင္ ဖန္ဆင္းေပးခဲ႔တယ္
ငါ အထိနာ သြားခဲ႔ျပီေလ.....
Sorry ပါသူငယ္ခ်င္း
ငါျပန္တက္လာႏိုင္ေတာ႔မွာ မဟုတ္ေတာ႔ဘူး
ငါလုိခ်င္တာ နံပါတ္ ႏွစ္မဟုတ္ဘူးေလ
ငါ႔ရဲ႕ ဒဏ္ရာသက္သာလာခဲ႔ ရင္ေတာင္
ငါ ဘယ္ေတာ႔မွ.....
ျပန္တက္မလာေတာ႔ဘူး
ငါ႔ရဲ႕ သံုညေနရာေလးမွာပဲ ငါျပန္ျပီးေတာ႔
လဲေလ်ာင္းေနပါရေစ.....
နင္႔ရဲ႕ေလွကားကို
နင္ကိုယ္တုိင္ပဲ ျပန္ရုပ္သိမ္းေပးပါ
Please
